Aby realizować cele Wspólnej Polityki Rolnej Unii Europejskiej rolnicy muszą podnieść poziom świadomości ekologicznej i prawnej. W tym celu właśnie wprowadzono Kodeks Dobrej Praktyki Rolniczej czyli zbiór zasad i zaleceń, opartych na obowiązującym w Polsce prawie z zakresu ochrony środowiska oraz porad, w jaki sposób ograniczać negatywne oddziaływanie rolnictwa na środowisko. Dobre praktyki rolnicze są coraz bardziej popularne na wsi. Ich stosowanie sprawia że zarówno prowadzenie produkcji roślinnej, hodowli zwierząt inwentarskich oraz uzyskanie dodatkowych środków finansowych z Unii Europejskiej czy z budżetu krajowego staje się łatwiejsze.
Osoba chcąca wprowadzić dobre praktyki rolnicze powinna dbać o odpowiednie stosowanie i przechowywanie nawozów naturalnych i sztucznych oraz środków ochrony roślin, prowadzić odpowiednią gospodarkę na użytkach zielonych, chronić glebę, prowadzić odpowiednią gospodarkę wodną oraz wykorzystywać odpowiednio ścieki komunalne na terenie gospodarstwa rolnego. Rolnik powinien też stosować przepisy gospodarki składnikami pokarmowymi oraz realizować płodozmian z towarzyszącym mu systemem uprawowym chroniącym glebę. W ramach Dobrej praktyki rolniczej rolnik zobowiązany jest także do utrzymywania czystości i porządku w gospodarstwie.
W ramach dobrych praktyk należy też dbać o bezpieczeństwo pracy, utrzymanie maszyn i urządzeń w dobrym stanie technicznym, utrzymywanie czystości i porządku w obrębie prowadzonej działalności rolniczej. Dobre praktyki rolnicze to też zapewnienie odpowiednich warunków chowu zwierząt.
Dobre praktyki rolnicze wdrażane są przez rolników na zasadzie dobrowolności, jednakże już obecnie są powiązane z otrzymywaniem jednolitych dopłat powierzchniowych.
